دریغ است

شخصی

تیر آرش هنوز فرود نیامده ؛ گرز رستم زمین نمی ماند . میرزا کوچک خان ها ، بزرگ تر از همیشه ایستاده اند . رئیس علی های دلواری ، دلاورانه منتظر اند.

اینجا ایران است ؛ اگر خون مردانمان به جوش آید و زمین فریاد زنانمان با بشنود ؛ ریگ های طبس ، دشمنانمان را خواهند بلعید. نبوده ملتی که روس و انگلیس یه جانش بیفتد و زنده بماند. نبوده اند مردمانی که از گرسنگی نیمی از آنان بمیرند ولی دست جلو اجنبی دراز نکنند. دنیا به چشم خود ندیده بود کسانی که با نارنج و خون به جنگ تانک ها بروند و نبوده شهری که مردانش در خون خود بغلتند و خدا آن را آزاد کند جز در ایران

بروید و از اجدادتان پرسید که وقتی به بهانه دین ، به سرزمین ما یورش برند ؛ سواد را از چه کسی یاد گرفتند ؟ بپرسید اگر ابوعلی نحوی پسایی نبود ؛ جفنگیات و نشریات خاک خوردتان را چگونه می نوشتید ؟!

ما هنوز همان مردمانیم ؛ هزاران سال است که همین بوده ایم و خواهیم بود و بهتر از هر کس دیگری شما را می شناسیم و می دانیم که اگر می توانستید چنگ و دندانی که نشان می دهید را بکار ببرید ؛ ذره ای دریغ نمی کردید .

دریغ است ایران که ویران شود  |  کنام پلنگان و شیرات شود


نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظرات از قدیم به جدید نشون داده میشن! برای دیدن نظرات جدید، به آخر لیست برید!
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.