درباره من

صد و نود و نه ماه هست که اکسیژن این کره خاکی را حیف و میل می‌کنم. اگر بیکار بوده باشید؛ احتمالا تا الان عدد ۱۹۹ را بر ۱۲ تقسیم کرده‌اید تا بدانید من چند ساله‌ام! پس طبیعتا می‌دانید که متاسفانه دانش‌آموزم و خوشبختانه هنوز به جرگه بیکاران جامعه نپیوسته‌ام! تقریبا ۷ سالی می‌شود که وبلاگ‌نویسی می‌کنم (بله یک بچه ۱۰ ساله هم می‌تواند وبلاگ بسازد!). تقریبا هیچ‌کدام از وبلاگ‌هایی که قبلا ساخته‌ام؛ زیر چنگال‌های نابودگر من دوام نیاورده‌اند. برخلاف خیلی از وبلاگ‌نویس‌ها، نوشتن را از بلاگفا شروع نکردم! حتی هیچ‌وقت در بلاگفا وبلاگ نداشتم! اولین وبلاگم را در بلاگ‌اسکای ساختم. آن زمان سواد فنی و حتی نوشتاری من در وبلاگ‌نویسی، کمی از شامپانزه‌ها بهتر بود! هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم زمانی را که سیم تلفن را بیرون می‌آوردم و به کامپیوتر وصل می‌کردم و یک کارت اینترنت ۲۰۰۰ تومانی را در فرم دایل آپ وارد کرده؛ منتظر اتصال به اینترنتی می‌شدم که اوج سرعتش ۶۴ کیلوبیت/ثانیه بود! مطالب مرتبط با حوزه رباتیک را از گوشه و کنار اینترنت کپی می‌کردم و یک‌راست می‌چسابندم در صفحه ارسال مطلب بلاگ اسکای. اوج هنر و مهارتم هم این بود که رنگ زمینه نوشته را قرمز کنم و خود نوشته را آبی نمایم و یواشکی لینک‌هایی را که سایت اصلی برای جلوگیری از کپی به زحمت در آن گنجانیده بود را حذف کرده و احساس استیو جابز بودن کنم! آن زمان یکی نبود به من بگوید که بچه‌جان تو را چه به این کارها؟! بلند شو برو پلنگ صورتی‌ات را ببین!

کودک وبلاگ‌نویس درونم کم‌کم راه رفتن یاد گرفت.فهمیدم که باید کمتر کپی کنم و بیشتر محتوا تولید کنم. اگر هم جایی کپی‌کاری می‌کردم؛ جمله‌بندی‌ها را تغییر می‌دادم و به اصلاح مطلب را بازنویسی می‌کردم! حول و حوش سال ۹۴ بود که تب الکسا و پیج‌رنک و سئو و ... داغ شده بود. آن زمان وبلاگ درسی داشتم و من هم قاطی باقالی‌ها، وارد دنیای سئو شدم! گاهی ساعت‌ها وقتم را صرف ویرایش نوشته‌هایم می‌کردم تا گوگل‌پسندتر شود! تگ‌ها را با وسواس حیرت‌آوری بر می‌گزیدم و در انتخاب alt برای تصاویر دقت زیادی داشتم که صد البته موفق هم بودم! هر روز می‌رفتم و عنوان پست‌ها و تگ‌های مطالبم را در گوگل سرچ می‌کردم و مطمئن می‌شدم که از صفحه اول گوگل حذف نشده باشند! ورودی‌های وبلاگم از گوگل کم کم به ۳۰۰ ۴۰۰ تا در روز رسید ولی من دیگر علاقه‌ای به درسی نوشتن نداشتم. یک روز آن وبلاگ را برای همیشه رها کردم و گذاشتم دامنه‌اش منقضی شود!

فصل جدید وبلاگ‌نویسی برای من از دو سال پیش شروع شد! از زمانی که بیان دعوت‌نامه‌ای بود؛ با blog.ir آشنایی داشتم ولی زیاد طرفش نرفته بودم. تصمیم گرفتم وبلاگ جدیدم را در بلاگ ایجاد کنم. یک وبلاگ که مسائل علمی را با زبان صمیمی و ساده توضیح می‌داد. البته ناگفته نماد که برخی مسائل و سوالات کاربران را خودم هم نمی‌دانستم و می‌رفتم یاد می‌گرفتم تا بتوانم جوابش را بدهم! استقبال از بیاموز (اسم وبلاگ بیاموز بود) خیلی خوب بود. کامنت‌های خوبی دریافت می‌کردم و حتی به علت تبلیغ وبلاگ در شبکه‌های اجتماعی، مخاطب‌های به مراتب بیشتری از خارج بیان داشتم! راضی نگهداشتن مخاطب برایم از هرچیز دیگری مهم‌تر بود؛ فهمیده بودم که گوگل همه چیز نیست و با شعار گوربابای گوگل به کارم ادامه می‌دادم. از عکس و نمودار برای توضیح مطالبم استفاده می‌کردم و حتما آخر هر پست یک ویدئوی علمی مرتبط را قرار می‌دادم! خب شاید برای‌تان سوال شده باشد که این وبلاگ خوب و محبوب و بدردبخور الان کجاست؟ جواب ساده است: حذفش کردم! شاید بپرسید چرا؟ و من در پاسخ "دلم می‌خواست" را به شما خواهم گفت!

این صفحه به مرور تکمیل می‌شود...

 

مطالب این وبلاگ، تحت مجوز عوام خلاق (creative commons license) نوشته و منتشر می‌شود !

مجوز کریتیو کامنز